నీకో నిజం తెలుసా?

నాతో నువ్వున్న క్షణాలను నిర్ధాక్షిణ్యంగా మింగేసిందీ కాలం
ఒంటరిగా నేను వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే తడిమిందో గాయం

రెక్కలు తొడిగిన వూహలన్నీ వెచ్చని కలలుగా మారి
నీ సహచర్యం కోసం ఎన్నాళ్ళు గానో ఎదురు చూస్తున్నాయి

నిను మెచ్చిన వాళ్ళెందరో కదా
నేను వాళ్ళందరిలో చివరెక్కడో

నీకో నిజం తెలుసా!!

కరిగి పోయిన కాలాన్ని అడుగు,తొక్కిపెట్టిన నీ ఊహలను
మన చేతుల మధ్య జారిపోయిన ఊసులను అడుగు
నీ మనసు చాటున అదిమి ఉంచిన నా తీపిగుర్తులు
అలా తెరలు తెరలుగా నిన్ను ఉప్పెనగా ముంచెత్తుతాయి

నేనెదురు చూసినా ....

ప్రతి సాయంత్రం నీ గూర్చి తపిస్తానెందుకని?
ప్రతి ఉదయం నీ పలుకు కోసం పలవరిస్తానెందుకు?
మనసు నాతో లెకుండా నీ వెనుకే పరిగెడుతెందుకని?

ఎన్నాళ్ళ నించో నీ కోసం నేనెదురు చూసినా
తీరా పలకిరించే సరికి అలుగుతావెందుకనీ?

నీ చుట్టూ నా ఆలోచనలు వున్నాయని తెలిసీ
నువ్వు నా నుంచి దూరంగా కదిలిపోతావెందుకనీ ?

వెలితి పోయింది

నిన్నటి దాకా నన్ను చుట్టుముట్టిన వెలితి
ఇవాళ ఉదయం మాయమై ఒక మార్పునిచ్చింది
నువు కనిపించగానే తెలియని ఆనందం విచ్చింది

ప్రతి సాయంత్రం వచ్చే మల్లెల వసంతం మళ్ళీ
నీ నవ్వుల పరిమళాల్తో సిధ్దమైమవుతుందని
తెలియక నేనింకా కలల్లోనే ఇలా ఉండిపోయాను

నేను నీకేమవుతానని!!

నీ కన్నులు నన్నీరోజు వెతకలేదని నాకు తెలుసు
నీ పలుకు కోసం నిరంతరం పలవరిస్తూంటానని తెలిసీ
పని పూర్తి చేసుకున్న సూర్యుడిలా అలా సాగిపోయావు
నీవు లేని సాయంత్రాలను నాకు కొత్తగా పరిచయం చేసావు
నీకు తెలియని నిజం మాత్రం నా దగ్గరే పదిలంగా వుంది
రెప్పలు మూతపడని నిద్ర తెలియని కలలు మాత్రం నావి
కనిపించిన క్షణంలోనే కలిగించే తీయని బాధ గా నిలిచావు

నిజం చెప్పు
నేను నీకేమవుతానని!!
నాకు తెలుసు నీకు తెలియక పోయినా
నీకు తెలియని నీ నీడను
ఎప్పుడో గుర్తొచ్చే కాలం ఇచ్చిన
తీయని మరిపించిన గుర్తుని!!
నేను నాకూ నీకూ తెలియని ఒక మాయని

నేనీ రాత్రి ఒంటరిగా నీ నవ్వులను వెదుకుతూ

నిరుడు నీవెక్కడ.... నేనెక్కడ.....
కలలో అయీనా అనుకోలేదే ఎదురొస్తావని
విధి కాలంతో కలిసి ఒక్కటై మునుపెన్నడూ
ఎరుగని సంతోషాన్నీ భాధనీ నవ్వులనీ
ముప్పేటగా చేసి నన్ను ఊపిరాడనివ్వక
అనుక్షణం నీగూర్చి నా మదిని మెలిపెడుతూ
నిద్రని దూరం చేసి కళ్ళని కలవరపెడుతున్నది
నిజానికి ... అబద్ధానికి మధ్య ఉన్నది గోడలాంటి కల

నవ్వులు నింపుకున్న నీ కళ్ళు

నవ్వులు నింపుకున్న నీ కళ్ళు విసిరే చూపుల మాటున
కనీ కనిపించని మెరుపులన్నీ నన్ను కమ్ముకున్నాయి
లేని కోపంతో ఎరుపెక్కిన నీ పెదాలు ముచ్చటగా కదిలి
నీకోసం ఎదురుచూసిన నా పైకి ముత్యాలను విసిరాయి
మరో క్షణంలో ఏమెరగనట్టు నింపాదిగా కదిలిపోయావు
రాలిన ముత్యాల సరాలని ఏరుకుంటూ
కలల సంద్రంలోకి
జ్ఞాపకాల సుడిగుండంలోకి
ఒంటరిగా...నేను

పెదవి పై నీవు అద్దిన మకరందం

ఈ సాయంత్రం .......
నీవు నాతో గడిపిన కాలం
ఇచ్చింది మరపు రాని
మత్తెకించే మధుర మైన దగ్గరితనం
పెదవి పై నీవు అద్దిన మకరందం ఆరకుండా
తడిమి తడిమి పదే పదే తీపిని గుర్తు చేస్తూ
నా నిద్దురను దూరం చేసింది
ఎదురుగా నిలిచి
చేదుగా మిగిలిన నిజాలని
నామీదకు వదిలి
తను మాత్రం చీకటి లోకి జారుకుంది