నాడూ నేడూ ఒంటరినే

నేను ఒకప్పుడు ఒంటరిని
నువు కలిశాక అనుకొన్నాను
నేస్తం దొరికిందని కలిసే వుంటామని
మెరిసే సాయంత్రాలూ కలిసే ఉదయాలూ
మనిద్దరి సొంతమని అనుకొన్నాను

కానీ ఈ కదిలే కాలం ఇంత గొప్పదని అనుకోలేదు
జీవితం మనల్ని ఇలా విడతీస్తుందని
అందని తీరాలకి నెడుతుందనీ
ఎడబాటు ఇంత పదునైనదనీ
నా మనసు పైన కోతలు పడ్డాకే తెలిసింది
అవును నేను ఎపుడూ ఒంటరిని కదా
నేను సమూహంలో ఒంటరినే నాడూ నేడూ

కలలను నెమరువేస్తూ

కలలను నెమరువేస్తూ నేను నీ కోసం నిరంతరం
ఏరోజైనా నీ  చూపు కలవకపోతుందా అని అలా అలా
ఎదురుచూస్తూ నిన్నా రేపూ మరేనాడూ నీకోసం 
అలాగే పలవరిస్తూ , ఈ జన్మలో మిగిలిందేమీ లేదు
మరోజన్మ ఉందో లేదో తెలియదు అనుకున్నా ..........
మనసు చాటున నీవు చేసిన బాసలు వెక్కిరిస్తున్నాయి  
నిద్రను ప్రతిదినం దూరం చేస్తున్నాయి నీవు ముద్దాడిన క్షణాలను
మళ్ళీ మళ్ళీ కలవరిస్తూ నేను ప్రతి వారంలో నీ కోసం వేచివుంటా  

వసంతం మూగ పోయింది

మల్లెలు మోసుకు వచ్చే వసంతం మూగ పోయింది
కలలను తీసుకు వచ్చే తరంగం తగ్గి పోయింది
తడిమి చూసినా తగలని సుగంధం దూరమైంది
నేను  మాత్రం అప్పుడూ ఎప్పుడూ అలాగే
నీకోసం నిశి రాత్రి నిద్రను కాదని పలవరిస్తూ
నీ మాటలను తలుచుకుంటూ మరో కలని
నిజం కాదని తెలిసీ కలవరిస్తూ ఎదురు చూస్తా

--
నాలో నేను
---సమూహం లో ఒంటరిని

చీకటి తెరలని రచించిందెవరో ???

నువ్వు నా జ్ఞాపకాలనుంచి, నా నుంచి తప్పుకోవాలని అనుకున్నా
నీకు తెలిసిన మనసును అడిగి చూడు నీడలా నీ వెంటే వున్నది ఎవరని?
అలిగి అలసిన మాటలనడుగు నీ ఊహల వెనుక ఉన్న ఆశేమిటో
నిజానికి అబద్ధానికి మధ్య నా కలలనీ ఊహలనీ తొక్కిపెట్టిందెవరో

మన ఇద్దరి మధ్య అలుముకున్న చీకటి తెరలని రచించిందెవరో
కనిపించని నిజాలనడుగు అబద్దపు నీడల పొడుగేమిటో
కాలచక్రం ఇరుసులనడుగు కదలిపోయిన కలల కన్నీరు ఏమిటో
నిద్ర రాని నా కన్నులనడుగు నీకు నేనేమిటో

అలా అలవోకగా ఓటమి నన్ను ఓడిస్తూంటే
నిజాల వెంట నీవు ఊహల మధ్య నేను ............
ఎప్పటికీ ఒంటరిగా అదే దిక్కుతోచని సమూహంలో
అయినా! నేనింతకు ముందూ ఒంటరినే ఇక పైనా కూడా ........................

నీకో నిజం తెలుసా?

నాతో నువ్వున్న క్షణాలను నిర్ధాక్షిణ్యంగా మింగేసిందీ కాలం
ఒంటరిగా నేను వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే తడిమిందో గాయం

రెక్కలు తొడిగిన వూహలన్నీ వెచ్చని కలలుగా మారి
నీ సహచర్యం కోసం ఎన్నాళ్ళు గానో ఎదురు చూస్తున్నాయి

నిను మెచ్చిన వాళ్ళెందరో కదా
నేను వాళ్ళందరిలో చివరెక్కడో

నీకో నిజం తెలుసా!!

కరిగి పోయిన కాలాన్ని అడుగు,తొక్కిపెట్టిన నీ ఊహలను
మన చేతుల మధ్య జారిపోయిన ఊసులను అడుగు
నీ మనసు చాటున అదిమి ఉంచిన నా తీపిగుర్తులు
అలా తెరలు తెరలుగా నిన్ను ఉప్పెనగా ముంచెత్తుతాయి

నేనెదురు చూసినా ....

ప్రతి సాయంత్రం నీ గూర్చి తపిస్తానెందుకని?
ప్రతి ఉదయం నీ పలుకు కోసం పలవరిస్తానెందుకు?
మనసు నాతో లెకుండా నీ వెనుకే పరిగెడుతెందుకని?

ఎన్నాళ్ళ నించో నీ కోసం నేనెదురు చూసినా
తీరా పలకిరించే సరికి అలుగుతావెందుకనీ?

నీ చుట్టూ నా ఆలోచనలు వున్నాయని తెలిసీ
నువ్వు నా నుంచి దూరంగా కదిలిపోతావెందుకనీ ?

వెలితి పోయింది

నిన్నటి దాకా నన్ను చుట్టుముట్టిన వెలితి
ఇవాళ ఉదయం మాయమై ఒక మార్పునిచ్చింది
నువు కనిపించగానే తెలియని ఆనందం విచ్చింది

ప్రతి సాయంత్రం వచ్చే మల్లెల వసంతం మళ్ళీ
నీ నవ్వుల పరిమళాల్తో సిధ్దమైమవుతుందని
తెలియక నేనింకా కలల్లోనే ఇలా ఉండిపోయాను